قربانت، جانم فدايت.....

به نام تو به یاد تو

 محبوبه دیوانه وار دوستت داشتم  وعاشقت شدم  و آرزو داشتم هممیشه با من باشی وتنهام نذاری ولی حیف .....................................................................................

محبوبه دوستت دارم

                            به نام  عزیزم 

شب های بلند بی عبادت چه کنم 

طبعم به گناه کرده عادت چه کنم

دوستان همه گویند خدا ببخشد

گیرم که ببخشد زخجالت چه کنم

سلام

 سلا م نازنین از روزی که بدنیا آمدم به من آموختند

 دوست بدار آنچه را که می خواهی حالا که واقعا

دوست میدارمت می گویند فراموشش کن

واقعا که عاشقی ودل شکستگی ونرسیدن به عزیزم

دنیای آخر منه ،  من همیشه وبرای همیشه  دوستت

دارم

محبوبه

حیاتی       بحبک     موت

 محبوبه تمام هستی من

هر کجا هستی  همیشه بیادتم

میدونی خوشگل من دوست دارم

همیشه عکس تورو روی قلبم میزارم

میدونی       فقط   تو رو     دارم    روی    زمین

اینم نشونش بیا اسمتو تو روی سینه ام ببین

میدونی عشق منی همیشه تو قلب منی

میدونم دوستم داری اشک منو در میاری

آخه تو چقد ادائو ناز داری

میتونی عشق منو توی قلبت بکاری

عشق فراموش شده

تو که میدونی عشق منی دوست دارم

واسه چی پس تو میگی میخوام برم دیگه دوست ندارم

یادته اون روزا که دستت تو دسته من

حالا تو میخوای بری منو نمیخوای دلبر من

میدونی من بی کسم تو بودی همه کسم

زندیگم تو بودیو حالا من خارو خسم

چرا تو لج میکنی

ابروهاتو کج میکنی

زندگیم تموم شدش برای تو

عمر من حروم شدش به پای تو

واسه تو حاضر بودم ستاره هارو بشمورم

شهرو آتیش بزنم بیام بگم دوست دارم

حسرت دیده بی تاب تو بیمارم کرد

آن نگاه نگرانت دل تبدار مرا خوابم کرد

بی جهت نیست که مست رخ زیبای تو ام

لب گلگون تو در دشت خزان آبم کرد

مستی ام جام نگاهی ز افق های تو بود

آه ،آن صورت مهتاب تو در خوابم کرد

شهر را از تب بیماری من جایی نیست

راه گم کرده به دنبال تو آواره و ویرانم گرد

اشکم از دیده به گرمای نفسهای تو بود

خال دل را حکم کردم

تا بدانی ای نگارم

در قمار با تو بودن

هستی ام را میگذارم

عشق یعنی راه رفتن زیر باران

                               عشق یعنی من می روم تو بمان

عشق یعنی آن روز وصال

                             عشق یعنی بوسه ها در طوله سال

عشق یعنی پای معشوق سوختن

                             عشق یعنی چشم را به در دوختن

 عشق یعنی جان می دهم در راه تو

                            عشق یعنی دستانه من دستانه تو

عشق یعنی مریمم دوستت دارم تورو

                            عشق یعنی می برم تا اوج تورو

عشق یعنی حرف من در نیمه شب

                            عشق یعنی اسم تو واسم میاره تب

عشق یعنی انقباظو انبصاط

                            عشق یعنی درده من درده کتاب

عشق یعنی زندگیم وصله به توست

                           عشق یعنی قلب من در دست توست

عشق یعنی عشقه من زیبای من

                           عشق یعنی عزیزم دوستت دارم

آخرین دیدار

آخرين ديدارمان زير درخت بيد بود

زير باران غم ابری که می بارید بود

آسمان آبي نبود و آخرين ديدارمان

خيس و تيره در حضور غيبت خورشيد بود

خام و دلخوش ، خانه ای از خشت باران ساختیم

سقفمان هم شاخه ي بيدي كه مي لرزيد بود

زير آن باران نشستيم و به جاي تر شدن

چشمهامان خالي از اشك و پر از اميد بود

زير آن باران شدم غرق دو چشم خيس تو

ناجي ام اشكي كه از چشمت برون غلتيد بود

ناگهان حرفي زدي و اين دلم آتش گرفت

حرف رفتن آنچه اين قلب مرا شوريد بود

بعد ازآن حرف سیاهت دل دگر جانی نداشت

مقصدش هم بعد تو ابري كه مي گرييد بود

آسمان هم بعد آن حرفت دگر آبي نشد

جامه ي تيره دگر چيزي كه مي پوشيد بود

ديگر اكنون آن درخت بيد تنها مانده است

كاش جاي حرف رفتن ، حرفت از اميد بود

چشم های آبی تو مثل یه دریا می مونه

دلِ خسته ی منم مثل یه ماهی  می مونه

ماهی خسته ی من میخواهد تو دریا بمونه

ماهی دوست داره خونش همیشه تو دریا باشه

بوسه بر موج بزنه کنار ماهی ها باشه

ماهی خسته ی من بذار تو دریا بمونه

ماهی اگه تنها باشه خسته و دلگیر می شه

ماهی تو دریا نباشه اسیرِ ماهی گیر میشه

نکنه یکی بیاد چشماتو از من بگیره

ماهی دل بمیره دریا تو ماتم بگیره

ماهی خسته ی من نذار که تنها بمونه

میبوسمت از را ه  دور

چه تاریک وچه دلگیرم در این شبهای بعد ازتو

به زخمی خو گرفتم زخم ناپیدای بعد از تو

منم با یک سبد اواز همراهی تو تنهایی

ومن حالا به فکرم فکر تنهای بعد از تو

و شعرم شاخه تنگ قفسهای من من شد

غزل این یار دیرینه که شد اوای بعد از تو

و چون رودی که گم کرده خم دریایی خود را

نمی دانم چه باید کرد فرداهای بعد از تو

تو صبحی در شب یلدای من بودی ولی اینک

چه تاریک وچه دلگیرم در این شبهای بعد از تو

به کی بگم که عشقم از هوس نیست

حرفهای من بیهوده و عبث نیست

به کی بگم که قلبم دست تو اسیره

به کی بگم نگاهت از یاد من نمیره

به کی بگم که چشمات آسمون خدا بود

به کی بگم نگاهت پر از صلح و صفا بود

به کی بگم که مهرت تو قلب من نشسته

به کی بگم که اسمت از یاد من نرفته

لبي در التهاب بوسه اي سوخت
دلي دربي كران ناله اي سوخت
كجا يي ماه تابان شب من
سری درالتهاب سینه ای سوخت
بيا تا جان به تن دارم تنم را
نوازش ده كه دربي پردگي سوخت
تو كز اشوب دل سر نسخه داري
كه دل در اعتراف ساده اي سوخت
ببر مي ميگساري كار من باد
كه شايدفر به ضرب باده اي سوخت
ميان دستمان ديوار مرگ است
كه حتي مرگ بر ديواره اي سوخت
به فرداي نگاهي چشم دارم
كه چشمانم به راه جاده اي سوخت
كنار ماه و اب وسنگ و نازت
دل نازك ميان گريه اي سوخت
به هنگام حضور گرم دستت
همه تاب و توان سينه اي سوخت
سرم در التهاب سینه ات ماند

  دوستت دارم    محبوبه